تبلیغات
هرروز مطالب مذهبی و سخن بزرگان - برنامه ریزی برای زندگی ایمانی

فونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا سازفونت زیبا ساز

لطفا از تمام مطالب دیدن فرمایید.
Image result for ‫عکس مذهبی قلم و کاغذ‬‎ برای نمایش متن برنامه ریزی به ادامه مطالب بروید
چگونه بایدبرنامه ریزی كنیم كه ازلحظه به لحظه زندگی استفاده كرده وعمرخود راتلف نگنیم.

سوال خوبی مطرح كرده‌اید. خوشحالیم كه در جوانی به فكر برنامه ریزی كه ضامن رشد و كمال شما است افتاده اید.
همانطور كه خودتان می دانید زندگی و سرمایه عمر برای انسان نعمتی بی بدیل و فرصتی بی نظیر است كه اگر از دست برود هرگز قابل بازگشت نیست. ما باید برای ثانیه های عمرمان حساس باشیم و آن را مفت و رایگان از دست ندهیم. شما در سوالتان تعبیر درستی مطرح كردید: استفاده از لحظه لحظه زندگی؛ ما به جز عمر خود چیزی نداریم و نقد آن هم همان لحظه‌ای است كه در آن هستیم.
برای برنامه ریزی یک نکته به صورت مبنایی و زیربنایی اهمیت فراوان دارد و آن رعایت عقلانیت دینی در برنامه ریزی است. عقلانیت دینی یعنی انسان تمام زندگی و اهداف متوسط آن را در راستای هدف نهایی زندگی که قرب به خداوند است قرار دهد و برنامه هایش را به گونه ای تنظیم نماید که در نهایت موجبات رضایت مندی الهی را فراهم آورد. هدف انسان مومن دینی ابتدا کسب رضایت الهی و در نهایت کسب محبت خداوند است. به اصول برنامه ریزی اشاره می شود ولی باید توجه داشته باشید که انگیزه الهی در این راستا خیلی مهم است و به تمام برنامه انسان رنگ الهی و ارزشی می دهد.
بخش هایی از این سرمایه ارزشمند و خدادادی، مثل جوانی و دوران تحصیل، اهمیت بیشتری دارد. زیرا آمادگی و فراغت انسان برای بهره برداری مناسب و سودمند بیش از مواقع دیگر است.
به همین جهت ما به سؤال شما كه حاكی از حساسیتتان به این موضوع است ارج می نهیم و نشانه هوشیاری و توجه شما می دانیم گرچه بسیاری از افراد از این موضوع غافلند و دنبال این هستند كه هر طور شده وقت خود را بگذرانند و روزشان را شب كنند.
برای تغییر وضعیت موجود خود به مدیریت زمان اعتقاد داشته باشید. مدیریت زمان عبارت است از:«به حداكثر رساندن كارآیی فرد، بالا بردن میزان انرژی، امید به زندگی و كاهش فشارهای روانی» و یكی از كلیدهای موفقیت در مدیریت زمان، داشتن دانش و مهارت های لازم در زمینه‌ استفاده بهینه از زمان است. از دیدگاه ما، تنها لحظاتی كه به حضرت حق پیوند بخورند ماندنی هستند و به بهترین توشه تبدیل شده‌اند. لازمه مدیریت بهتر زمان،تعیین هدفهای اصلی در زندگی فردی و اجتماعی است.
بنابر این می بایست هدفهایتان را به طور مشخص بنویسید و سعی كنید اهدافی را برای خود ترسیم كنید كه دست یافتنی باشد و از كمال گرایی و آرزو و آرمان های بی حد و حصر خودداری كنید. به یاد داشته باشید كه مهمترین هدف انسان در زندگی، بندگی است كه در سایه آن رسیدن به آرامش و تحصیل رضای خداوند میسر می‌شود.
اولین قدم برای استفاده بهینه از فرصت و اوقات فراغت، داشتن یك برنامه كارآمد و درست است. زیرا از یك سو به ما شیوه صحیح به كار گرفتن فرصت‏ها را مى‏آموزد و از سوى دیگر با نیل به هدف‏هاى كوتاه‏مدت و میان‏مدت، رضایت خاطرمان را فراهم مى‏سازد.
این نكته را نیز در نظر داشته باشید كه برای موفقیت در برنامه و پیشرفت سریع، پس از اینكه برای خودتان برنامه ای را طراحی كردید حتما به عمل كردن به آن ملزم باشید و با هیچ بهانه ای از برنامه خود تخلف نكنید.
برنامه ریزی مهارتی شخصی، دقیق و نیازمند به شناخت از وضعیت و شرایط است كه نیاز به زمان و تجربه دارد ، به این معنی كه شما ابتدا باید مهارتهایی را در رابطه با برنامه ریزی آموزش ببینید و سپس با توجه به شناختی كه از خود و نیاز ها و توانایی های خود دارید و با توجه به اهدافتان برنامه ای طراحی كنید و پس از گذشت مدت زمانی و گرفتن بازخورد ها از برنامه ی طراحی شده و نتایجی كه از آن بدست آورده اید ، اشكالات آن را برطرف كنید و حتی اگر لازم است برنامه ای از نو طراحی كنید و به این ترتیب بعد از گذشت مدت زمانی، در نوشتن برنامه دارای مهارت و تجربه كافی خواهید شد.
البته به یاد داشته باشید كه دین همان برنامه زندگی است. ما با برنامه ریزی شخصی، خود را در جهت نیل به اهداف بلند دین و آمادگی برای هجرت از این دنیا با دستان پر آماده می‌كنیم. بدون برنامه ریزی از اهداف و در نتیجه از برنامه‌های دنیا و آخرت جا می‌مانیم و غفلت ما را با خود می‌برد.
از آنجا که انسان از دو بعد جسمی و روحی تشکیل شده و دارای نیازها و امیال متعدد مادی و معنوی است،برنامه ریزی ما هم باید جوابگوی این نیازها باشد.
نامه ریزی غالباً به صورت شخصی است چون هر فردی در هر زمانی نیازهای خاصی دارد.حتی برنامه جوان ، میانسال و پیر،با هم تفاوت دارند.با این حال کلیاتی وجود دارد که هر فرد مؤمنی باید در برنامه خود آن را بگنجاند.
امیر المؤمنین علیه السلام فرمودند:انسان با ایمان، شبانه روز خود را سه بخش می کند، در بخشی به امور معنوی و عبادت خدا می پردازد، در بخشی به امور معیشتی همت می گمارد و در بخشی هم به استراحت و لذت مجاز و دلپسند خود روی می آورد. (نهج البلاغه حکمت 390)
این سخن حضرت ناظر به ابعاد مختلف وجودی انسان بوده و چارت کلی برنامه را مشخص می سازد.
بخش اول : امور معنوی و عبادی (خودسازی)
لازم به توضیح است که لازم نیست یک انسان 8 ساعت مشغول عبادت شود، بلکه این بخش دارای راهبردی است که شامل کسب علم, تزکیه نفس, اصلاح اخلاق و عبادت می شود. البته می توان گفت: چون علم و تزکیه نفس و اخلاق همه در راستای خدایی شدن و قرب به خداوند است, عبادت محسوب می شود و حضرت (ع) نیز که فرموده اند: بخش اول عبادت, شامل تمامی فرایند خودسازی می شود.
روزی امیرالمؤمنین علیه السلام از بازار بصره می گذشت فرمود: ای دنیا پرستان روزها قسم یاد می کنید و شب ها در بسترهای خود به خواب می روید و ... پس چه زمانی زاد و توشه کسب خواهید کرد. مردی از حضرت پرسید: یا امیرالمؤمنین! اینان باید کسب معاش کنند. چه کنیم؟ حضرت فرمود: طلب معیشت از راه حلال، انسان را از عمل آخرت باز نمی دارد. (زهد اسلامی، سید محمد شفیعی مازندرانی ص68(اگر انسان در چارچوب شریعت حرکت کند، حتی کار او هم عبادت محسوب می شود. مهم این است که جایگاه خود را گم نکنیم. طبق این روایت حضرت علی علیه السلام اعتراض به غفلت آنان دارد که دائماً قسم یاد می کنند و فراموش کرده اند کجا هستند.
بنابراین عبادت معنای وسیعی دارد و هر فردی در هر جایی که باشد می تواند مشغول عبادت و حرکت به سمت خداوند باشد. برطرف کردن نیازهای مردم در محل کار نیز از بالاترین عبادات است.
علاوه بر برنامه های ثابت عبادی یک مؤمن مانند نماز ، روزه و...(انجام عبادات و ترک محرمات)، از برنامه هایی که باید در بخش اول قرار داده شود، ارتباط با قرآن و اهل بیت (ع) به صورت روزانه است. این ارتباط به صورت های مختلف می تواند باشد. حداقل آن خواندن چند آیه و تفکر در آن و سخنان ائمه اطهار (ع) است.حتی قرائت تنهای قرآن هم برکت آفرین است زیرا قرآن تماماً نور است .
از دیگر برنامه های عبادی که باید حداقل در برنامه هفتگی خود قرار دهیم ارتباط با دعاهای مذهبی است. دعای کمیل، ندبه ،زیارت عاشورا و... .این دعاها با مضامین و معانی بلندی که دارند، تاثیر به سزایی در سازندگی انسان دارند.
البته توجه به امور سیاسی جامعه مانند دشمن شناسی و جهاد و دفاع از دین و خدا و مبارزه با دشمنان و مقاومت در برابر آنان و تبعیت از رهبری دینی نیز از واجباتی است که مومن نباید از آن غفلت کند.
بخش دوم:کسب معیشت
بخشی از روز هم مخصوص کسب معیشت صحیح و حلال است که در صورت نیاز خانواده و فرزندان از نظر شرعی واجب نیز می باشد.
بخش سوم: استراحت و تفریح و لذت مجاز
این بخش، بسیار مهم و متأسفانه در میان برخی مؤمنان، فراموش شده است. تفریح، استراحت و لذت مجاز، انسان را شاداب و روح او را سالم نگه می دارد تا بهتر به دو بخش دیگر, یعنی عبادت و کسب معیشت بپردازد. اگر انسان با نیت خالص و برای بهبود کیفیت عبادت و کسب معیشت به استراحت و تفریح بپردازد، حتی این تفریح و استراحت هم عبادت محسوب می شود زیرا در جهتِ رسیدن به معبود است.
ورزش نیز در همین بخش می گنجد و برای همه مخصوصاً انسان مؤمن لازم و ضروری است. عقل سالم در بدن سالم است. ما باید همیشه خود را سرباز اسلام و ولایت بدانیم و از آمادگی بدنی خوبی برخوردار باشیم.
دستورالعمل و ریز برنامه عبادی:
برای داشتن یک برنامه عبادی روزانه، بهترین کار پیروی از سیرة امامان معصوم و تقلید از برنامة زندگی بزرگان دین چون امام خمینی می باشد.
به طور خلاصه می توان گفت که در یک برنامه روزانه رعایت موارد زیر لازم است.
1- انجام واجبات دینی و ترک محرّمات که از همه مهمتر است.
2- عمل به مستحبّات (تا حدّ امکان و با شادابی)
3- در صورت امکان همیشه با وضو بودن.
4- استغفار دائمی داشتن یا لااقل روزی صد یا هفتاد بار استغفار کردن برای کوتاهی های خود در بندگی خدا، یا ابراز بیزاری از گناه دیگران (بهترین عبادات برای استغفار از نظر اهل عرفان گفتن ذکر شریف یونسیه صد مرتبه، پس از نماز صبح در حالت سجده می باشد : "لا اله الا انت سبحانک انّی کنت من الظالمین : نیست خدایی جز تو، پاکی تو، همانا من از ظلم کنندگان و کوتاهی کنندگان هستم."
5- خواندن مداوم قرآن در هر روز، حداقل به اندازه یک یا پنج صفحه، و تا حدّ امکان به اندازة یک جزء و دقت در معانی آن که بسیار راهگشا می باشد.
6- خواندن دعاهای هر روز و زیارات مربوط به امامان معصوم در هر روز مخصوصاً دعای صباح، عهد، کمیل و ندبه( البته در صورت داشتن حوصله و حال لازم )
7- بجا آوردن نماز در اول وقت و تا حد امکان بجا آوردن نمازهای نافله و نمار جماعت
8- خواندن نماز شب یا قضا کردن آن در روز.
9- انجام صله رحم و مقید بودن به آن
10- کسب علم و مطالعه روزانه در خد امکان
11- همنشینی با خانواده و دلجویی از ایشان (پدر، مادر، همسر، فرزندان و )..
12- خواستن توفیق از خداوند در تمامی مراحل زندگی و همیشه به یاد خدا بودن و همنشینی با اهل علم و تقوی
13- تفکر در احوالات امام زمان و اینکه آن عزیز همیشه ناظر بر اعمال ماست و توسل نمودن به حضرتش که بسیار مورد سفارش بزرگان دین بوده است

اصول عمومی برنامه ریزی:
اكنون مطالب را در سه بخش اصول برنامه ریزی، روش نوشتن برنامه و آسیب شناسی برنامه ریزی مطرح می كنیم. امید است كه با آگاهی و عمل به این اصول و با توكل بر خداوند منان، آینده موفقی را برای خودتان رقم بزنید:
اصول برنامه ریزی
1. تعیین هدف: هدف ها دو قسمند. گاهی كلی اند مثل رضای خدا، خدمت به مردم، بالا رفتن سطح آگاهی و امثال آن و گاهی جزئی اند مثل تخصص در یك رشته خاص، مطالعه یك كتاب، نوشتن مقاله یا امثال آن. لازم است هر دو هدف را مشخص كنید؛ یعنی همان طور كه یك هدف كلی در نظر دارید، اهداف جزئی را هم دقیقا مشخص كنید و هر دو را محور فعالیت هایتان قرار دهید.
2. تشخیص نیازها وكاستی ها: باید خواست‏ها و احتیاجات اساسى خود را در زمینه ای كه قصد دارید برای آن برنامه ریزی كنید شناسایی كنید. به عنوان مثال: در یك مقطع مشخص، چه درسى را باید مطالعه كرد.
3. تعیین زمان لازم: فرصت‏ها و اوقاتى كه باید صرف تحقق اهداف برنامه شود را باید مشخص كرد تا در نهایت معلوم شود چقدر زمان در هر روز یا هفته به آن موضوع اختصاص خواهد یافت. به عنوان مثال اگر قرار باشد یك كتاب 300 صفحه ای در طول یك ماه خوانده شود لازم است حداقل روزی 11 صفحه از كتاب مطالعه شود و این نیاز به حداقل یك ساعت وقت دارد.
4. داشتن اهداف كوتاه مدت و بلند مدت: یكی از نكات مهم در امر برنامه ریزی داشتن اهداف كوتاه مدت و بلند مدت می باشد چرا كه اگر تمام اهداف بلند مدت باشند احتمال اینكه شما با گذر زمان دچار خستگی و نا امیدی گردید زیاد است اما اگر اهداف كوتاه مدت و میان مدت نیز در نظرتان باشد بعد از مدت كوتاهی با رسیدن به اهداف كوتاه مدت بسیار تقویت گردیده و آن را پاداشی برای زحمات تان در نظر گرفته و با قوت و قدرت بیشتری برنامه هایتان را دنبال خواهید كرد.
5. طبقه بندی اهداف بر اساس اولویت: كارهایی را كه می خواهید انجام دهید،برحسب اولویتها ومیزان اضطرار و اهمیت آن ،طبقه بندی كنید. بهترین زمانها و اوقات را برای مهمترین كارها قرار دهید. در این صورت اگر وقت كم داشته باشید و یا به هر دلیل نتوانید به همه اهداف و كارهایتان برسید، مطمئن هستید كه اهداف و برنامه های اصلی را انجام خواهید داد.
6. داشتن تنوع در برنامه: برنامه حداقل باید سه بخش دین، وظایف و مسولیت ها و استراحت را داشته باشد. بر اساس روایات هر مسلمانی باید در زندگی خود طبق یك برنامه منظم به هر سه بخش دین ( عبادات و كسب علم و معرفت دینی و ...)، وظایف و مسولیت ها (داشتن كار كه در مورد دانشجویان وظیفه اصلی درس خواندن می باشد) و استراحت (رسیدگی به خانواده، دیدار پدرو مادرو اقوام و دوستان، ورزش، تفریح...) بپردازد. این تنوع در برنامه مانع خستگی و دلزدگی می گردد و كارهای دنیایی و اخروی را همزمان به پیش می برد.
7. تناسب با توانمندی: برنامه باید در حد توان باشد نه خارج از توان. پس باید مطابق طاقت و توان جسمی و روحی تان برنامه را طرح ریزی و اجرا كنید و از حد تعادل خارج نشوید. اگر شما برنامه ای طرح كنید كه در آن خودتان را موظف به روزی 18 ساعت كار و تلاش كنید حتما با شكست مواجه خواهید شد.
8. انعطاف پذیری: روحیه انعطاف پذیری را در خود تقویت كنید یعنی در عین حال كه باید فردی منظم و دقیق باشید و كارهای خود ر ا بر اساس برنامه انجام دهید همواره به این نكته توجه كنید كه همه شرایط و زوایای كار در میدان دید وشناخت مانیست . چه بسا اموری در تحقق یا عدم تحقق قسمتی از برنامه موثر است، ولی از دید ما مخفی است یا كنترل و تغییر آن در دست ما نیست و به وسیله محیط به ما تحمیل یا از ما دریغ می شود. در نتیجه همیشه آمادگی برای هرگونه تغییر و تاخیر در برنامه را داشته باشید و از این موضوع نگران و نا امید نشوید. شما نباید برنامه را طوری تنظیم كنید كه جای هیچگونه تغییری در آن نباشد و یا اینكه زمانها را به گونه ای تنظیم كنید كه حتی یك حادثه ی غیر مترقبه ی كوچك، مثل برخورد با یك دوست قدیمی و چند دقیقه احوالپرسی با او شما را از برنامه عقب بیاندازد، بلكه برای هر كاری احتمال حذف شدن و یا جابجایی و یا كم و زیاد شدن زمان انجام را پیش بینی كنید.
9. عدم ایده آل نگری: ایده آل نگر و مطلق گرا نباشید، یعنی نخواسته باشید تمام خواسته ها و آرزوهایتان فوری و به شكل كامل و تمام برآورده شود هر چند در راه به دست آوردن آن تلاش می كنید. در نظر نگرفتن واقعیات برنامه را با شكست مواجه می كند.
10. بازخورد گرفتن و بررسی برنامه: پس از اجرا به ارزیابى فعالیت‏هاى انجام شده بپردازید تا میزان دسترسى به اهداف مشخص شود و میزان عدم موفقیت در رسیدن به برنامه را نیز معلوم نمایید. این مرحله كه تحت عنوان بازخورد(فیدبك) نامیده مى‏شود، فرصتى به شما مى‏بخشد تا بتوانید عوامل ناكامى احتمالى را نیز بشناسید و از بروز مجدد آن در برنامه مورد نظر پیشگیرى نمایید.
روش تنظیم برنامه
به منظور داشتن یك برنامه منظم، لازم است برنامه خود را مكتوب كنید و یك نسخه از آن را همیشه همراه خود داشته باشید.برای نوشتن برنامه می توانید جدولى تهیه نمایید و ساعات شبانه روز را در ستون افقی و ایام هفته را در ستون عمودی یادداشت كرده و براى هر ساعتى در هر روز از ایام هفته كار و برنامه مناسب را در آن یادداشت نمایید.
ساعاتی را كه در طول روز باید به مطالعه اختصاص دهید مشخص كنید و حتی اگر می توانید مشخص كنید كه در هر ساعت چه كتابی را مطالعه می كنید.
چه ساعتى از خواب بیدار شوید؟ شبها چه ساعتی بخوابید؟ همچنین اگر اهل خواب روزانه هستید ساعت آن را در برنامه معلوم كنید.
زمانی را به كارهای دینی مانند نماز و مطالعه و یا گوش دادن و پرسیدن معارف و احكام دین اختصاص دهید.
سعی كنید حتما برنامه را طوری بنویسید كه هنگام نماز به راحتی به نماز اول وقت برسید كه این خود تضمینی برای صحت و موفقیت برنامه است.
زمان خاصی را در هر روز برای ورزش قرار دهید. اگر تفریح خاصی دارید كه خستگی را از شما می گیرد و روحیه شما را شاد می كند می توانید زمانی را برای آن در نظر بگیرید.
زمان رسیدگی به امور زندگی شخصی و خانوادگی مانند خرید، مهمانی، مسافرت و ... را نیز در برنامه مشخص كنید.
به هر حال نباید اگر یك برنامه درسی تنظیم می كنید به این صورت عمل كنید كه تمام وقت ها را به مطالعه اختصاص دهید و از كارهای دیگر باز بمانید.
آسب شناسی برنامه ریزی
آگاهی از خطرات احتمالی كه برنامه را تهدید می كند سبب می گردد كه شما به راحتی با آنها مقابله كنید و یا حتی از بروز آنها جلوگیری كنید بنابراین دانستن آنها نه تنها مفید بلكه ضروری است. در ادامه به چند آسیب از آفاتی كه ممكن است تأثیر برنامه‏ریزى را كم كند و برنامه را با شكست مواجه كند اشاره می كنیم:
1. فقدان تلاش و پشتكار: گاهی اوقات انسان به صرف داشتن برنامه، توقع موفقیت و دستیابی به اهداف را دارد در حالی كه داشتن برنامه ای مناسب، گام اول برای موفقیت می باشد و رسیدن به اهداف مورد نظر در برنامه نیاز به تلاش و پشتكار دارد و هر عاملی كه مانع این تلاش باشد در واقع عاملی برای شكست می باشد.
2. نا امیدی: شاید در ابتداى فعالیت به همه موارد مورد نظر دست نیافته و دلسرد شوید. در این حالت بهترین راه بررسی دوباره برنامه و میزان تلاشتان، برای پیدا كردن مشكل و راه حل آن است.
3. عدم سازگاری با برنامه: منظور از اولویت بندی در اصول برنامه ریزی این است كه انسان بخاطر محدود بودن منابع و كم بودن وقت نمی تواند به تمام آنچه كه می خواهد برسد. بی تردید عمل به برنامه، مستلزم چشم‏پوشى از برخى فرصت‏هاى فراغت، سرگرمى‏ها و تفریحات خارج از برنامه مى‏باشد، در این صورت باید خود را سازگار با برنامه ‏نمایید تا بتوانید به نتیجه مطلوبى دست یابید.
4. كند پیش رفتن برنامه: ممكن است در ابتدا، برنامه‏ریزى با كندى مواجه شود ولى در جریان عمل به برنامه به آن عادت مى‏كنید و به مرور زمان جزء شخصیتتان مى‏شود.
4. عدم انعطاف پذیری: لازمه برنامه‏ریزى موفق، انعطاف‏پذیرى در برنامه و انعطاف پذیری در عمل به برنامه است. تا آنجا كه می توانید سعی كنید طبق برنامه پیش بروید اما توقع نداشته باشید كه حتی ثانیه ها را هم طبق برنامه عمل كنید، چون در این صورت با وجود كوچكترین مانعی احساس شكست خواهید كرد.
5. نداشتن نگاه واقع بینانه: نداشتن نگاه واقع‏بینانه به توانمندی ها و محدودیت ها و به كاستى‏ها و ضعف‏هاى موجود در فرد سبب می شود كه برنامه به گونه ای غیر واقعی طراحی گردد و چنین برنامه ای در عمل با شكست مواجه خواهد شد. به عنوان مثال اگر فردی توانایی روزی ده ساعت مطالعه را ندارد و بدون در نظر گرفتن این موضوع برنامه ای طراحی كرده است به احتمال زیاد شكست خواهد خورد.
نكته پایانی: اگر پس از برنامه ریزی در اجرای برنامه ها به طور كامل موفق نشدید، نا امید نشوید و مطمئن باشید كه به لطف الهی، و بازنگری و آسیب شناسی برنامه، به زودی موفق خواهید شد. و اگر با توكل بر خداوند در انجام آنها موفق شدید،به خودتان پاداش بدهید، به خود تبریك بگوید و شكر گزاری نموده، توفیق بیشتر را از خداوند متعال مسألت دارید.
نكات زیر را مد نظر داشته باشید
1. هرگاه احساس كردید كه برنامه،آن طور كه شما می خواهید؛پیش نمی رود؛باید به سرعت دست به كار شوید و مشكل را حل كنید؛در غیر این صورت،برنامه شما از مسیر خود خارج می شود.هرگز فكر نكنید كه مشكلات می آیند و خود به خود می روند.اگر مشكل را به موقع رفع نكنید؛به سرعت به دردسری بزرگ دچار خواهید شد.
2. لیستی از پیامدهای منفی عدم برنامه ریزی ،درس نخواندن , مانند ركود در تحصیل، سردرگمی در كارها و... را تهیه و با تأمل در مورد یكایك آنها این پیامدهای منفی را برای خود جدی , بزرگ و معضل آفرین معرفی كنید.
3. هرگز دركارها ناامید نشوید و با حالت تهاجمی برای پی گیری و به انجام رساندن كارهای ناقص وناموفق، جدیت به خرج دهید.
4. كارهایی را كه به عهده می گیرید ناتمام رها نكنید وآنها را به نحو احسن وتا رسیدن به نتیجه مطلوب ادامه دهید.
5. تلاش كنید با اعضای خانواده روابط نزدیك و صمیمی داشته باشید، چون در هنگام درس خواندن به حمایت و كمك و آرامش نیاز خواهید داشت. سعی كنید در كنار خانواده ی خود، اوقات خوش و مرفحی داشته باشید.



تاریخ : پنجشنبه 10 تیر 1395 | 10:41 ب.ظ | نویسنده : مجتبی شریفی | نظرات
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By M a h S k i n:.